Dziecko nie zawsze jest uśmiechnięte i bezproblemowe. Często pojawiają się złe humorki, przez co zaczyna nie tylko marudzić, ale także kopać i mieć ataki złości. Często powodem staje się to, że chce w ten sposób zwrócić na siebie uwagę. Wtedy większość rodziców reaguje bardzo emocjonalnie, często zbyt emocjonalnie nie wiedząc, że dokładnie o to mu chodzi chodzi. Przez to sami sprawiają, że takie sytuacje zaczynają się notorycznie powtarzać. Każdy z nas ma w sobie zarówno te dobre jak i złe emocje. My, dorośli umiemy sobie z tym radzić, natomiast naszemu maluchowi trzeba w tym pomóc. Zbyt długo hamowana w sobie agresja może znaleźć ujście w inny, o wiele gorszy sposób.

Najlepszym i najprostszym rozwiązaniem jest niereagowanie na tego typu zachowania. Jednak nie całkowicie. Warto jest spokojnie podejść i zapytać dlaczego tak się zachowuje i co się właściwie stało. Często powodem takiego zachowania może być brak uwagi poświęconej przez rodziców swojemu dziecku. Powodem takiego zachowania dziecka może być jego nieumiejętność radzenia sobie z targającymi nim emocjami. Dziecko w takim wieku jeszcze nie potrafi sobie z nimi radzić, dlatego należy mu pomóc, a nie dodatkowo utrudniać. W tym celu należy najpierw samemu się uspokoić, przybrać stanowczy ale spokojniejszy ton, warto często dodatkowo dziecko przytulić i dopiero wtedy tłumaczyć.

Jeśli sytuacja pojawi się w domu łatwiej będzie Ci nad nią zapanować. Złap dziecko i prosto w oczy powiedz mu, że nie może bić, bo to boli. Jeśli zachowa się tak w ataku histerii odejdź i daj mu się uspokoić, dopiero później rozmawiaj. Nie rób tego w momencie jego złości, bo jeszcze bardziej spotęgujesz jego furię. Jeśli natomiast taka sytuacja pojawi się w miejscu publicznym, od razu ostro zareaguj i powiedz, że tak się nie robi. Jeśli jego zachowanie będzie mieć miejsce w ataku furii, złap go mocno i puść dopiero wtedy, kiedy się uspokoi.

Naucz dziecko nazywać odczuwane emocje. Mów „uderzyłeś, bo byłeś zły, że nie pozwoliłam Ci obejrzeć bajki, ale absolutnie nie możesz wtedy bić”, powiedz mu też jakie zasady panują w waszym domu, co wolno a czego nie. Absolutnie nie oddawaj uderzenia, bo skoro mówisz, że nie wolno bić, to nie wolno nikomu. Powiedz dziecku jak może sobie radzić ze złymi emocjami np. rzucić poduszką, czy wyjść z pokoju by się uspokoić. Możesz także karać dziecko np. każąc mu siedzieć w kącie kilka minut, ale zawsze musisz mu wytłumaczyć dlaczego tak robisz i zawsze bądź w tym konsekwentna.

Uzbrój się w cierpliwość i do dzieła!

~ A.